Sećanje - Prof. dr Vladimir Glišin

Vladimir GLIŠIN (24.6.1930. – 22.12.2019.)

Osnivač i dugogodišnji direktor Instituta za molekularnu genetiku i genetičko inženjerstvo (IMGGI) Univerziteta u Beogradu

Iako po osnovnom obrazovanju hemičar (diplomirao 1956. na Odseku za hemiju Prirodno-matematičkog fakulteta u Beogradu), vrlo rano je svoja interesovanja proširio na biofiziku, a kasnije i na molekularnu biologiju.

Prekretnica u njegovoj naučnoj karijeri bile su postdoktorske studije u Laboratoriji nobelovca prof. Pola Dotija na Univerzitetu Harvard, SAD, gde je proučavao uticaj ultra violetnog zračenja na DNK i posledice koje zračenje izaziva u živim sistemima. Po povratku u zemlju, rukovodio je Laboratorijom za molekularnu embriologiju u Institutu za biologiju mora u Kotoru (1966 – 1967), a potom Laboratorijom za molekularnu biologiju u Institutu za biološka istraživanja „Siniša Stanković” u Beogradu (1968–1971). Dobitnik je nagrade Nacionalne fondacije za strane naučnike SAD za 1972. godinu. U tom periodu se bavio molekularnom biologijom ranog razvića morskog ježa. Jedan od najznačajnijih naučnih doprinosa prof. Glišina ogleda se u razvoju metode za izolovanje biološki aktivnih informacionih RNK metodom centrifugiranja u gradijentu cezijum hlorida. Ovaj rad je u svetskoj naučnoj literaturi citiran više od 2.500 puta. Kasnije se bavio proučavanjem enzima penicilin amidaze i složenim mehanizmima regulacije njegove ekspresije.

Predavao je kao vanredni i redovni profesor Molekularne embriologije u Centru za multidisciplinarne studije Univerziteta u Beogradu. Centar za genetičko inženjerstvo (budući Institut za molekularnu genetiku i genetičko inženjerstvo) u Beogradu osnovao je 1986. godine kao pridružni centar Međunarodnog centra za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (ICGEB), Trst Italija. U svojstvu stručnjaka za biotehnologiju Ujedinjenih nacija učestvovao je kao naučni recenzent za određivanje sedišta ICGEB-a u Trstu i bio je angažovan kao naučni savetnik i inspektor za prijem novih država Južne i Srednje Amerike, Evrope, Afrike i Azije. Devet godina bio je član Naučnog saveta ovog međunarodnog centra.

Posle formalnog penzionisanja 1995. godine postavljen za zamenika predsednika kompanije „Hyseq” u Silikonskoj dolini, Kalifornija, SAD. Bio je angažovan kao profesor na Univerzitetu u Nju Hempširu, SAD i Medicinskom fakultetu Univerzitetu u Kuvajtu. Kao gostujući profesor boravio je na Univerzitetu Harvard, kao i na univerzitima u Palermu i Bariju, Italija. Dobitnik je nagrade „Vitez poziva” za 2009.

Njegova neiscrpna energija, kreativnost i vizionarski duh oblikovali su naučnu svest generacija molekularnih biologa i dugoročno opredelili strategiju IMGGI.